“พูดไปเหอะ ผิดหรือถูกช่างมันเถอะ”
‘แอนดรูว์ บิ๊กส์’ (Andrew Biggs) กล่าวขณะให้สัมภาษณ์ ทว่ามันไม่ใช่เพียงแค่ประโยคที่ใช้บอกกับเหล่าผู้ที่กำลังเรียนภาษาอังกฤษให้ทดลองพูดโดยไม่กริ่งเกรงต่อความผิดพลาด แต่มันคือคาถาสำคัญที่ตัวของครูสอนภาษาอังกฤษพกติดตัวเพื่อย้ำเตือนกับตัวเองในตอนที่เขากำลังเดินเตาะแตะด้วย ‘ภาษาไทย’
ทั้งลีลาท่าทางและบทเรียนภาษาอังกฤษของเขาล้วนเป็นสิ่งที่หลอมรวมภาพจำฝรั่งนามว่า แอนดรูว์ บิ๊กส์ ได้ ในฐานะครูสอนภาษาอังกฤษฉบับย่อยง่ายและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ทันที กระทั่งทุกวันนี้ ใครหลายคนก็น่าจะยังสามารถจดจำเขาได้อยู่อย่างแน่นอน
แต่ใครจะคิดว่าเบื้องหลังของครูสอนภาษาอังกฤษ—วิชาที่บางคนอาจจะมองว่ายากเย็นและซับซ้อน—ก็ต้องตรากตรำกับภาษาไทยอย่างหนักหน่วงไม่แพ้กัน เพราะการทำความเข้าใจและเรียนรู้ความแตกต่างของวรรณยุกต์หรือแม้แต่ความซับซ้อนของพยัญชนะและสระไทยก็ยากเย็นไม่แพ้ไวยกรณ์ของภาษาอังกฤษ
บางทีเรื่องราวการเรียนภาษาไทยของ แอนดรูว์ บิ๊กส์ สะท้อนให้เราเห็นถึงเส้นทางการศึกษาภาษาที่สองว่าเราอาจต้อง ‘เรียน’ และ ‘ฝึก’ ภาษาอังกฤษเหมือนกับที่เขาคนนี้กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับภาษาไทยในวันที่แค่สั่งก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กยังถูกแม่ค้าหัวเราะเยาะใส่ . ติดตามเรื่องราวทั้งหมดได้ที่ Deep People ตอนนี้
เนื้อหา: รัฐฐกรณ์ ศิริฤกษ์
ลำดับภาพ: คฑาวุฒิ เผือกสอาด
#ThePeople #DeepPeople #แอนดรูว์_บิ๊กส์ #ภาษาอังกฤษ #ภาษาไทย #เรียนภาษา #AndrewBiggs
